شرح دعای روز سیزدهم

«اللَّهُمَّ طَهِّرنِي فِيهِ مِنَ الدّنَسِ وَ الأقذارِ وَ صَبِّرنِي فِيهِ عَلَى كَائِناتِ الأقدارِ وَ وَفِّقنِي فِيهِ لِلتُّقَى وَ صُحبَةِ الأبرارِ بِعَونِكَ يا قُرَّةَ عَينِ المَساكِينِ»

خدایا، در این روز مرا از دَنَس، چرک و اقذار و کثافات پاکیزه کن و مرا بر كائنات الأقدار و قدرهایی که حتماً لباس وجود خواهد پوشید و چاره‌ای نیست صابر گردان. مرا در این روز به تقوا و پرهیزگاری و مصاحبت با ابرار و نیکان موفق بدار، به یاری‌ات ای قُرّة عین مساکین که چشم بیچارگان به تو روشن است.

چند مطلب مهم در این دعا هست. قسمت اول طهّرنی، قسمت دوم صبّرنی و قسمت سوم وفقّنی می‌باشد. اینها سه دعا هستند که هر سه هم خیلی مهم هستند.

دنس و اقذار که واویلا از دنس و اقذار! وجود ما وجودی است که دنس و اقذار به آن می­چسبد، بعضی چیزها یک جاذبه‌ای دارند، فرض کنید مثل آهن‌ربا که چگونه آهن را جذب می‌کند، وجود ما هم خود‌به­خود جاذب دنس و اقذار است.

دنس و اقذار در مرحلة اول گناهان است که خیلی کثیف است. فرمود هر گناهی که می‌کنی، یک سیاهی در دلت ایجاد می‌شود. دو یا سه تا چهار تا و اگر زیاد گناه کردی تمام دلت را می‌گیرد و دلت ختم می‌شود.فرمود زود توبه کنید نگذارید گناه بماند.

مرحله بعد، بالاتر و سخت‌تر از گناهان، سیئات است که صفات انسان است و به این زودی‌ها هم کنده نمی‌شود. با استغفرالله و توبه کردن درست نمی‌شود. آن واویلا است.

ریشة صفات سیئه با جان گره خورده است، یا باید سخت مبارزه کنی و آن را بکنی یا اگر نتوانستی دم مرگ تو را تصفیه می‌کنند. خدا لطف و مرحمت می‌کند که شخص را تصفیه می‌کند و او را به تصفیه‌خانة ملائکه می‌دهند.

بالاتر از این دنس و اقذار و ریشه آن شرک درونی است که برای غیر خدا وجود قائل هستی. برای خودت حریم قائلی؟ از خدا طلب داری؟ خدایا، همه‌چیز از آن تو است اما یک ذره از آنکه مال ماست! حریم ما را به هم نزن. این همان حرف ابلیس است که گفت که ما که عارف و بنده هستیم، ما یک سجده کردیم که 6000 سال طول کشید، تو حریم و حرمت ما را نگاه دار. تو چه حرمتی داری؟ تو اگر حرمتی داری، مال تو که نیست، مال ما است. حالا ممکن است اینها یک لحظه در دل هر کسی بیاید، اگر از اشقیا نباشد، خدا کمکش می­کند و فوری به او تفهیم می‌کنند که حرمتی از خود نداری.

امان از کسی که از درگاه خدا تبعیدش کرده باشند!

وقتی دعا می‌کنی خدایا، من را از این دنس و اقذار خلاص کن، این فقط یک دعا نیست، این صد دعاست. مگر اقذار یک دانه است؟ گاهی یک حرف می‌زنی ولی سه روز خدا را با آن دنس حرفت می‌آزاری، یک عمر نامة اعمالت سیاه می‌شود، یک دلی را بیخود می‌سوزانی، یکباره جهنمی‌ات می‌کند. خدایا تمامش کن.

«صَبِّرنِي فِيهِ عَلَى كَائِناتِ الأقدارِ»

بعضی چیزها هست که با دعا برطرف می‌شود و قابل برطرف شدن است اما بعضی از امور و تقدیرات هست که قابل برطرف شدن نیست. فقط یک چیز برطرفش می‌کند و آن این است که خودت آن را هموار کنی و با آن بسازی. باید بسازی.

برگرفته از کتاب سری از عشق

 

پیوستن به خبرنامه