شرح دعای روز چهارم

دعای روز چهارم ماه مبارک رمضان «اللَّهُمَّ قَوِّنِي فِيهِ عَلَى إقامَةِ أمْرِكَ وَ أذِقْنِي فِيهِ حَلاوَةَ ذِكْرِكَ وَ أوْزِعْنِي فِيهِ لأداءِ شُكْرِكَ بِكَرَمِكَ وَ احْفَظْنِي فِيهِ بِحِفْظِكَ وَ سِتْرِكَ يا أبْصَرَ النّاظِرِينَ»

« پروردگارا در این روز مرا قدرتی شایسته در برپایی اوامرت عطا فرما کام مرا به یاد خویش شیرین نما به کرم خود مرا توان شکر گزاری نعمتهایت ارزانی ده و مرا به حق مقام یاری و پوشانندگی ات از شر گناه و زشتی ها حفظ فرما ای بیناترین نظاره گران »

در دعای روز چهارم امام از حضرت حق چهار تقاضا می‌کنند: اول اینکه خدایا، در این روز یا در این ماه برای اقامه و به پا داشتن امر خودت به من قوت عنایت کن؛ دوم، شیرینی ذکرت را به من بچشان؛ سوم، به کرمت اداء شکرت را به من الهام کن و چهارم، در این روز به حفظ و پرده‌‌پوشی‌‌ات مرا حفظ کن، ای بیناترین ناظران.

اگر کسی با حضور قلب موفق به خواندن این دعاها شود، آن وقت خود دعا بخشی از استجابت است، یعنی خود استجابت اول به صورت دعا جلوه می‌‌کند و این سایة همان استجابت می‌‌باشد. همین سایه قوی می‌‌شود و تبدیل به استجابت می‌‌شود، نه اینکه دعا چیز دیگر و استجابت چیز دیگری است و لذا آن عارف می‌‌گوید:

هم دعا از تو اجابت هم ز تو

اگر انسان به این نکته توجه داشته باشد خیلی امیدوار دعا می‌‌کند. پس دعا جدا از اجابت نیست.

«اللَّهُمَّ قَوِّنِي فِيهِ عَلَى إقامَةِ أمْرِكَ»

خدایا، مرا بر اقامة امرت قوت بده. اقامة امر یعنی چه؟ اقامة امر ظاهرش به معنی انجام واجبات و ترک محرمات و بعد از آن انجام مستحبات و ترک مکروهات و بعد از آن ترک مباحات است.

اقامة امر از اینجا شروع می‌‌شود که انسان در هر امری نیت داشته باشد. این اقامة امر به جایی می‌‌رسد که عارف سالک خود را مأمور حق می‌‌بیند البته همه مأمور حق هستند اما توجه ندارند. همین دانستن مهم است. خود را خدمت‌‌گزار به خلق می‌‌بیند.مشکل است، انسان تا استقامت نداشته باشد نمی‌‌تواند اقامة امر کند.


خدایا، بیا امشب کار ما را درست کن، ما جز تو کسی را نداریم، بیا آن چاشنی که در دل اولیائت قرار دادی که کار را برای آن‌‌ها آسان کرد، در دل ما هم قرار بده. گفت:

شود آسان ز عشق کاری چند
که بود پیش عقل بس دشوار

برگرفته از کتاب سرّی از عشق

 

پیوستن به خبرنامه