شرح دعای روز بیست و چهارم

«اللَّهُمَّ إِنِّي أسْألُكَ فِيهِ مَا يُرْضِيكَ وَ أعُوذُ بِكَ مِمَّا يُؤْذِيكَ وَ أسْألُكَ التَّوْفِيقَ فِيهِ لأنْ أطِيعَكَ وَ لا أعْصِيَكَ يا جَوادَ السَّائِلِينَ»

« خدایا، در این روز و در این ماه، هر آن چیزی که تو را راضی می‌کند، از تو مسئلت می‌کنم، و از هر آن چیزی که تو را اذیت می‌کند، به تو پناه می‌برم و از تو توفیق اینکه تو را اطاعت کنم و معصیت نکنم، طلب دارم ای جودکنندة سائلان، ای خدا.»

در مورد دعا مطلب بسیار مهم این است که وقتی سائل گرفتار حجب است، می‌پندارد که دعا از من و اجابت از او است ولی وقتی خدا انسان را از حجب خلاص کرد، می‌فهمد که هم دعا و هم اجابت از اوست و این مطلب خیلی مهم است. این آخرین حجابی است که خدا از دل انسان بر می‌دارد. عارفی گفته است که عالَم غایب و حق ظاهر است ولی مردم برعکس فکر می‌کنند. خیال می‌کنند عالم ظاهر و حق غایب است و این ظاهر یعنی عالم دلالت بر آن باطن یعنی حق دارد اما منظور آن عارف که می‌گوید عالَم غایب است یا عالَم خود حجاب است چون حجب خداوند تبارک و تعالی خود هم تجلیات الهی و هم حجاب است.

دهۀ سوم برای اولیای خدا از جهتی خوشحال­کننده است چون عنایات زیاد است و از جهت دیگر ناراحت‌کننده است چون ماه مبارک تمام می­شود و وقتی ماه رمضان تمام شد به عده‌ای می‌گویند بروید و یک عده‌ای هم می‌مانند

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِيهِ مَا يُرْضِيكَ»

خدایا، هر آن چیزی که تو را راضی می‌کند، از تو مسئلت می‌کنم.

آن چیست؟ نمی‌دانیم! معیار اعمالي كه رضای خدا را جلب می‌کند دست ما نیست چون در حجاب‌های بسیار هستیم و لذا فرمود تمام حسناتی که برایتان پیش می‌آید حتی اگر کوچک باشد انجام دهید. شما نمی‌دانید شاید یک حسنه‌ای که به ظاهر خیلی کوچک است و تو اصلاً آن را به حساب نمی‌آوری، عندالله خیلی عظیم است و خدا را از تو راضی می‌کند. حضرت فرمودند: رضای خدا در اعمال مخفی است.

عمل راضی‌کنندة خدا برای هر کسی فرق می‌کند. ممکن است عملی برای من «ما یُرضیه» باشد و برای شما نباشد یا برعکس. مسئله پیچیده است و جریانات باطن عالم به‌راحتی قابل بیان و کشف نیست. ما نمی‌دانیم کارهایی که انجام می‌دهیم چه واکنشی در ملکوت عالم دارد؟

«وَ أعُوذُ بِكَ مِمَّا يُؤْذِيكَ»

خدایا، به تو پناه می‌برم از آنچه که تو را اذیت می‌کند.

یرضیک و یؤذیک در ذات خدا راه ندارد. كسي نگوید که ذات خدا اذیت می‌شود، مرزهای توحید را حفظ کنید. ذات خدا اذیت و خوشحال نمی‌شود، چون تغییر و تحول در او نیست. توحید این است. این «أعُوذُ بِكَ مِمَّا يُؤذِيكَ» هم نه از باب است که خدا اذیت بشود، نعوذ بالله از اینکه خدا از خلق منفعل شود یا اینکه چیزی او را خوشحال کند نعوذ بالله! «یرضیک» یعنی آثار رضایت تو پیدا شود و «یؤذیک» یعنی آثار اذیت تو پیدا شود و حقیقت حرف این است.

باب ولایت از اینجا پیدا می‌شود. ائمه به حدی با خدا قاطی‌اند که رضایت و سخط آن‌ها رضایت و سخط خود اوست. این‌قدر با خدا قاطی و نزدیک هستند که رضای آن‌ها مجرای رضای حق و سخط و غضب آن‌ها مجرای غضب خداست.باید از هواهای نفسانی گذشت و فقط دنبال جلب رضایت ولی‌الله، که قهراً رضایت الله است، بود و الا قلب ولی خدا را ناراضی می‌کند و می‌خواهد رضای خدا را از کانال دیگری جلب کند این محال است. محل و مجرای سخط و رضای خدا اینجاست.

موالی من، من گناهکارم ولی شما باید شفیع شوید و دعای امشب که می‌گوید: «أسْألُكَ فِيهِ مَا يُرْضِيكَ» همین است. اگر شما راضی شدید، مایۀ رضایت خداست، باید شما راضی شوید.

«یا امیرالمؤمنین یا ذالکرم یا امام المتقین یا ذالنعم اننا جئناک فی حاجاتنا لا تخیبنا، و قل فیها نَعم» گاهی نَعم می‌گویند و گاهی لا می‌گویند. گاهی هم نه نَعم و نه لا نمی‌گویند و اصلاً جواب نمی‌دهند که آن‌وقت بیچاره‌کننده است. طول برزخ به خاطر جواب ندادن آقا است که گاهی سیصدهزار سال در برزخ معطل می‌شوی، چون اگر نعم را بگویند که کار تمام است. خوشا به حال آن کسانی که آقا به آن‌ها نَعم می‌گویند.

کاری کنیم که وقتی مقابل حضرت امیرالمؤمنین قرار گرفتیم، بتوانیم با آقا رو‌به‌رو شویم و مورد غضب آقا واقع نشویم و صورت آقا را با رضایت ببینیم و بفرمایند خوش آمدی، تو را دیدیم خوشحال شدیم. امیرالمؤمنین از ديدن چه كسي خوشحال می‌شود؟ هر کسی از دیدن حضرت خوشحال شود حضرت هم از از دیدن او خوشحال است. هر کسی لقای آقا و خود آقا را دوست داشته باشد، حتماً سعی می‌کند عملش هم مطابق خواستة آقا باشد. آقای ما، ما تو را و لقای تو را دوست داریم اما پاهایمان لغزیده و صورت و لباسمان لگدمال شده است. ای آقای ما، در این شب‌ها عنایتی کنید و ما را شستشو بدهید، شستشویی که با آب مغفرت باشد نه با نار جهنم چون آن هم شستشو است.

«أعُوذُ بِجَلالِ وَجْهِكَ الْكَرِيمِ‏أنْ يَنْقَضِيَ عَنِّي شَهْرُ رَمَضانَ أوْ يَطْلُعَ الْفَجْرُ مِنْ لَيْلَتِي هذِهِ وَ لَكَ قِبَلِي ذَنْبٌ أوْ تَبِعَةٌ تُعَذِّبُنِي عَلَيْه»

برگرفته از کتاب سرّی از عشق

 

پیوستن به خبرنامه